|
18-08-2006 -
Ik denk dat het door het deprimerende weer komt. Dat je jezelf van die deprimerende vragen gaat stellen, als: 'Heeft mijn leven tot nu toe zin gehad?' 'Ben ik wel wie ik wil zijn?' en 'Als ik dan ben wie ik wil zijn, ben ik dan wel gelukkig zo?'. En dan, met het geluid van de regen die op de ramen tikt, komt er verassend vaak een 'Nee' uit als antwoord op die vragen.
Ik ben Fleur, een vijftienjarig meisje uit Rotterdam. Leeftijd zegt niets, laten we daar vanuit gaan. Als je een meisje bent, zal je m'n volgende vraag beantwoorden met duh. Een jongen zal hem niet beantwoorden, maar vragend kijken. Komtie dan: Heb je de film Mean Girls met Lindsay Lohan wel eens gezien? Ken je dat stukje waar het voor het eerst fout gaat, waarin Regina een goed woordje zal doen voor Cady bij de jongen die Cady leuk vindt, maar hem vervolgens vol op de bek pakt en hem voor zichzelf houdt. Alsof iemand plotseling een emmer ijskoud water over je heen gooit. Iemand die je vertrouwde al je vertrouwen met een aansteker verbrandt en je zelfvertrouwen dan ook maar even meeneemt.
Zoiets is mij dus overkomen. Het is een te lang verhaal om te vertellen, maar het komt erop neer dat is Cady ben en gewoon stond te kijken naar mijn eigen ondergang. Een vriendin van me (of nouja, om het nou een vriendin te noemen?) verspreidde roddels over me die waar hadden kunnen zijn omdat ik gewoonweg extreem prettig gestoord ben, maar die geen moment waar waren. Ik zit op een gymnasiumschool en je zou denken dat de medemensen die daarop zitten ook op z'n minst een greintje intelligentie bezaten, maar jammergenoeg bleek dat ook niet waar en werden de roddels gelooft. Op school in mijn eigen leerjaar in ieder geval.
Jammer nou dat het meisje dat dat deed eerst een van mijn beste vriendinnen was, samen met nog 2 meisjes. We deden veel met z'n vieren, alleen ben ik geen plakker en de rest deden ze met z'n drieen. Ik was dus 'de zwakste schakel'. Naast de zwakste schakel was ik alleen ook de populairste (Was? Ben eigenlijk buiten het eigen leerjaar om nog steeds wel) en dat konden de meiden niet goed hebben. Jaloezie is het juiste woord om deze ruzie te omschrijven. Toen was het vakantie. Toen kwam ik terug van vakantie. En ineens waren de boze buien van het andere kamp omgeslagen en werd er poeslief gedaan. Waarom? Ze hebben me nodig om in hogere society-kringen te komen. Wil ik mijn vriendinnen, waarmee ik om de 2maanden barstende ruzie heb en waartegen ik dan uiteindelijk altijd mijn excuses moet aanbieden, terug of kan ik ook zonder hen leven? Liefde en haar schijnen dicht bij elkaar te liggen.
In dit weblog zal ik je op de hoogte houden van gedachten, belevenissen en mijn strijd om de troon waar ik eens op zat te herwinnen. Ik hou je op de hoogte!
Gepost door: fleurtje op 18-08-2006 om 17:58
|
|
|